زمان طلایی برای تغییرات سرخ 

پیمان حدادی جانشین درویش شد تا شاید با اخراج وحید هاشمیان و یکسری از مدیران پرحاشیه باشگاه، حال و هوای پرسپولیس را تغییر دهد اما آمار و ارقام می‌گوید حدادی یکی از مدیران ناکام باشگاه لقب دارد. 

پرسپولیس قرار بود بعد از دوران جنجالی درویش، رنگ آرامش و موفقیت را به خود ببیند اما وارد دالان تاریکی از اشتباهات تاکتیکی، مدیریتی و استراتژیک شد و کار به جایی رسید که از جام حذفی کنار رفت و در ۷ بازی از دور برگشت، ۵ شکست را ثبت کرد. 

درست در روزهایی که نفس‌های تیم به شماره افتاده بود، ناگهان لیگ به خاطر شروع جنگ رمضان به تعطیلی کشیده شد. جنگی که به داد اوسمار و پرسپولیس رسید و جلوی احتمال وقوع اتفاقات بدتر را گرفت. تیمی که به قول حدادی قرار بود قهرمان لیگ شود، طوری وارد سراشیبی شد که هیچ‌کس نمی‌توانست به راحتی در مورد آینده‌اش صحبت کند. 

از ۶ شکست پرسپولیس تا هفته بیست و دوم، ۵ باخت در دوران حدادی ثبت شد.پرسپولیس با همین مدیر جوان و کم‌تجربه در هفته ۲۰ با حساب یک بر صفر به ملوان باخت، در هفته ۲۲ با نتیجه ۳ بر یک بازی را مقابل گل‌گهر واگذار کرد و در هفته ۲۲ برابر خیبر در تهران تن به شکست داد. در ۸ بازی باقی‌مانده هم باید در دیدارهایی دشوار به مصاف ذوب‌آهن در اصفهان، تراکتور، استقلال خوزستان در اهواز، شمس‌آذر، استقلال، پیکان، آلومینیوم در اراک و مس رفسنجان می‌رفت که فعلا بازی‌ها تعلیق شده و مصاحبه مسئولان فدراسیون و چهره‌های سیاسی، ابهام بزرگی در ادامه مسابقات ایجاد می‌کند. 

اقدامات مدیریتی در همین مدت هم در نوع خود جالب بود؛ یک روز بیانیه‌ای منتشر کردند و اعلام شد که تمرینات پرسپولیس تا زمان شروع لیگ ادامه پیدا می‌کند و درست یک روز بعد، حدادی با حضور در جمع اعضای تیم اعلام کرد تمرینات فعلا تعطیل شده و نیازی به حضور بازیکنان نیست! 

این اقدامات شتاب‌زده در باشگاه بزرگی مثل پرسپولیس که میلیون‌ها نفر منتظر انتشار اخبار آن هستند، نمرات منفی برای مدیرعامل جوان این باشگاه در پی داشت تا جایی که شایعاتی در خصوص عصبانیت مدیران بانک شهر از این اتفاقات مطرح شد. گویا بانکی‌ها انتظار برگزاری نشست خبری از سوی حدادی را داشتند تا اعتراض به لغو مسابقات را رسانه‌ای کند اما انتشار بیانیه و سپس اعلام تعطیلی تمرینات، مسیر عجیبی بود که باشگاه برای نشان دادن اعتراض خود طی کرد؛ موضوعی که تا چند روز، سوژه شوخی بین بازیکنان بود! 

از سوی دیگر، حدادی نتوانست در کنترل فضای هواداری چندان عملکرد مطلوبی داشته باشد و به سطح محبوبیت مدیرانی چون حمید گرشاسبی، علی‌اکبر طاهری یا جعفر سمیعی برسد؛ چهره‌هایی که برای عدم قبول استعفای‌شان، کمپین بزرگی در فضای مجازی تشکیل شده بود. 

حدادیِ جوان، در رسانه‌ها هم مدیر محبوبی نیست یا حداقل طوری کار نکرده که اصحاب رسانه را راضی نگه دارد. شاید به خاطر لابی‌های پشت‌پرده، انتقاد سرسختانه‌ای از عملکرد او نباشد اما خبری هم از تعریف و تمجید نیست! 

حدادی در نقل و انتقالات هم ناموفق بود. ماجرای جذب دفاع چپ و راست تیم در نیم فصل را به یاد دارید؟ آن همه ادعا و خبرپراکنی برای خرید فوق‌ستاره‌ها، منجر به جذب دنیا گرا مدافع درجه چندم مجارستانی شد. مدیران باشگاه برای درپوش گذاشتن بر روی اشتباهات خود، اعلام کردند این بازیکن دچار استرس شده! اما توضیح ندادند که مگر بازیکن خارجی و حرفه‌ای که با دلار جذب می‌شود، باید استرس داشته باشد؟ 

بدون شک سهامداران پرسپولیس، تحلیل کاملی از عملکرد حدادی دارند و به خوبی می‌دانند بهترین زمان ممکن برای ایجاد تحول در این باشگاه به دست آمده است. آنها رضا درویش را به خاطر «ناکامی در نتیجه‌گیری، عدم کفایت در جذب بازیکنان موثر، نارضایتی شدید هواداران، شکست در کنترل فضای رسانه‌ای و مجازی، استخدام کادرفنی ناموفق، از دست رفتن بودجه‌ای قابل توجه، عدم مدیریت صحیح و دور شدن از قهرمانی» اخراج کردند؛ حدادی در کدام یک از این موارد موفق بوده که باز هم نیاز به ماندنش احساس شود؟ 

او از درون تیم مدیریتی پرحاشیه و پرادعایی جانشینِ درویش شد که ناکامی از پس ناکامی را رقم زده بودند. به معنای دیگر، تصمیمات درویش باید توسط حدادی و همکارانش مورد تایید قرار می‌گرفت. حالا حدادی که تاییدکننده همان تصمیمات بود، خودش مدیرعامل شده و شکست‌هایی بدتر از دوران درویش را رقم زده است.

افرادی که قدرت تصمیم‌سازی برای باشگاه دارند، باید به این نتیجه رسیده باشند که پرسپولیس با همین دست‌فرمان، شانس زیادی در فصل آینده ندارد چون این تیم با حدادی، مسیر درویش را طی می‌کند و به همین دلیل و برای جلوگیری از تکرار اتفاقات گذشته، زمان طلایی برای تغییرات اساسی در مدیریت باشگاه پرسپولیس به دست آمده است. 

این باشگاه نیازمند خون تازه است، مدیران باتجربه و عاشق می‌خواهد تا بار دیگر به راهروی قهرمانی بازگردد.